Μεγάλο μπλε με άσπρο και κόκκινα στίγματα, πανιά σε ξύλο, 77×119,5 εκ.
: : Τα Ημερολόγια
Όλα όσα έγραφα τα τελευταία χρόνια απ’ τον καιρό της πανδημίας κι ύστερα, με πρόσχημα τους αόρατους φίλους πίσω απ’ το φωτεινό ηλεκτρονικό κενό της οθόνης –μα με τι έξυπνους καθρέφτες μας τυλίγει ακαταπαύστως η νέα ες αεί τεχνολογία!– τώρα είναι τυπωμένα, χειροπιαστά βιβλία. Ζωγραφική, φωτογραφίες, κείμενα, σκέψεις και χειροτεχνία, όλα μαζί να συγκρατήσουν τη ζωή, ένα νόημα, να δώσουνε αξία στη στιγμή, να κάνουνε τη μνήμη ιστορία, ένα νήμα, να δεθεί, να συναρμοστεί η ζωή μας σε καταγωγή, –πώς να σωθεί η αιωνιότητα στη στιγμή;– ν’ ακυρωθεί ο χρόνος, να γίνει τόπος, αίσθηση φιλάνθρωπη, εικόνα ορατή, να φτιάξουμε το άφτιαγο, να σώσουμε ό,τι είναι να σωθεί απ’ τη συνείδηση της λήθης κι απ’ της εποχής την ανελέητη αρπαγή. Ματαιοπονία, θα πεις. Κι όμως… έχει άλλους τρόπους να σώζεται η ψυχή;
Κάποιες απ’ τις φωτογραφίες τους και τα γραπτά τους, θα εκτίθενται πρώτη φορά μαζί με τα έργα μου –έργα κι αυτά– σ’ εκείνη την ωραία, λιτή, ψηλή, μεγάλη αίθουσα πίσω απ’ τις καθρεφτένιες πόρτες με των δέντρων τη σκιά, απέναντι απ’ τ’ αυλάκι με τα δροσερὰ νερά, όλο το καλοκαίρι ως το τέλος του Οκτώβρη στο Φουγάρο, τον ανθὸ του Ναυπλίου.
Χρήστος Μποκόρος
